ZDRAVLJE GRUDI

ZDRAVLJE GRUDI

ZDRAVLJE GRUDI

Koja je uloga grudi?

Dojke se sastoje od mlečnih žlezda i kanala koji prenose mleko (koje žlezde proizvode) do bradavica i masnog i vezivnog tkiva koje puni međuprostor. Svaka dojka se nalazi ispred grudnih mišića preko rebara. Bradavica je centar tamnijeg dela kože koji se zove areola. Takođe, dojka sadrži limfne kanale koji prenose bezbojnu tečnost zvanu limfa. Limfni kanali otvaraju se na malim okruglim limfnim čvorovima. Grupe limfnih čvorova koji pripadaju dojki nalaze se prevashodno blizu dojke u delu pazuha, ključne i grudne kosti. Limfni čvorovi zadržavaju bakterije, ćelije kancera i druge štetne komponente koje se mogu naći u limfnom sistemu.

Zašto izabrati ACIBADEM?

Multidisciplinarni pristup

Hirurgija tumora grudi, Plastična hirurgija, Radioterapija, Hemioterapija, medicinske su grane koje omogućavaju multidisciplinarno dijagnostikovanje i terapije svim našim pacijentima za koje su zaduženi naši iskusni lekari, specijalizovani u svojim oblastima, uz najnovije tehnologije i medicinske uređaje.

Osim navedenog, u okviru mulitidisciplinarne nege, dostupne su i usluge sveobuhvatne podrške pacijentkinjama tokom lečenja tumora grudi, nutricionističke i genetičke konsultacije, psihosocijalna podrška, fizikalna terapija.

Podrška modernih tehnologija

U našim Centrima za zdravlje grudi, za rano dijagnostikovanje, terapiju i programe praćenja stanja, koriste se najmodernije tehnologije i uređaji (3D Mamografija s tomosintezom, 4D Ultrasonografija, Vakuum-asistirana biopsija i Biopsija vođena tehnikom snimanja).

Rana detekcija, tačna dijagnoza

U ACIBADEM Centrima za zdravlje dojki pri uspostavljanju rane detekcije i tačne dijagnoze koristi se sveobuhvatan medicinski pristup.

Razlika se pravi zahvaljujući mamografiji s tomosintezom, 4D Ultrasonografiji, kliničkom ispitivanju dojki i edukacijom o samostalnom pregledu i drugim uslugama koje se koriste za skrining tumora dojke. Zahvaljujući redovnim pregledima i posebnim savetovanjima, sve pacijentkinje podložnije tumoru dojke imaju priliku da smanje rizike na minimum.

Iskusni specijalisti u svojim oblastima

Naš višečlani tim sastoji se od specijalista grudne hirurgije, onkologa, specijalista plastične hirurgije, radijacionog onkologa, radiologa, patologa i medicinskih genetičara, veoma iskusnih u svojim oblastima, zaduženih za sveobuhvatnu negu pacijenata u ACIBADEM Centru za zdravlje grudi. Programi nutricionističkog savetovanja, fizioterapije i kompletna psihološka terapija, takođe su obezbeđeni pacijentkinjama obolelim od tumora dojke.

Zaštitna hirurgija dojki

Za onkoplastičnu hirurgiju i druge inovativne rekonstruktivne tehnike, zaduženi su  specijalisti grudne hirurgije.

Bolesti dojki

Izrasline (čvorići) u dojkima

Najčešće izrasline u dojkima:

  • Ciste (tečni sadržaj)
  • Fibroadenomske
  • Filodne

Ostale čvrste (čvrst sadržaj) benigne lezije:

Zvezdasti ožiljak i kompleksne sklerozne lezije, papiloma, lipoma, hamartoma, masna nekroza, leiomioma, granularni ćelijski tumori itd.

  • Ciste u dojkima
  • Fibroadenom
  • Filodni tumor
  • Intraduktalni papilom
  • Zapaljenska oboljenja dojki (mastitis)

Bolest koronarne arterije

Bolest koronarne arterije je među srčanim bolestima koje se najčešće sreću. Krv slobodno putuje kroz zdravu koronarnu arteriju i omogućava da potrebna krv bogata kiseonikom stigne do srca.

Visok nivo holesterola i krvnog pritiska ili pušenje mogu oštetiti unutrašnjost arterija, te dolazi do nakupljanja naslaga unutar arterijskih zidova, a zatim do sprečavanja protoka krvi. Ova situacija signalizira početak koronarne bolesti srca.

Što se više naslaga nakupi u arteriji, to ona postaje uža, čime se dalje umanjuje količina krvi koja dotiče u srce. Srce postaje željno kiseonika, što uzrokuje bol u grudima.

Sužena arterija u potpunosti začepljena krvnim ugruškom uzrokuje srčani udar (infarkt miokarda). Nedostatak krvi bogate kiseonikom dovodi do trajnog, neprolaznog oštećenja srčanog mišića.

Srčani udar

Srčani udar počinje kada se blokira glavna koronarna arterija ili bilo koja od njenih grana koja ishranjuje srčani mišić. Ovo rezultira ili nepovratnim oštećenjem srčanog mišića ili fatalnim srčanim udarom. Srčani udari su najozbiljniji od svih koronarnih bolesti srca.

Postoje dva glavna faktora rizika koji povećavaju rizik od srčanog udara: “nepromenljivi rizici” i “promenljivi rizici”. Nepromenljivi rizici uključuju genetičke faktore, godine, i muški pol. Muškarci i ljudi sa članovima porodice koji imaju istoriju ranih srčanih udara su pod većim rizikom. Rizici se takođe povećavaju sa godinama.

Druga grupa su “promenljivi rizici”. Smanjenje ovih rizičnih faktora u potpunosti zavisi od truda pojedinca. Pušenje, visok krvni pritisak (hipertenzija), dijabetes, visok nivo masti u krvi, i gojaznost su uključeni u ovu grupu faktora.

Primarni simptom srčanog udara je bol u grudima. Kod klasičnih slučajeva infarkta, ovaj bol je jak i razarajuć. Rana intervencija je ekstremno važna, kao i svesnost simptoma koja omogućava pojedincu da potraži medicinsku pomoć bez gubljenja vremena.

Bolesti srčanog zaliska

Srce ima 4 zaliska koji se konstantno i kontinuirano otvaraju i zatvaraju. Nepravilno otvaranje i zatvaranje zalistaka može rezultirati oboljenjem srčanih zalistaka.

Bolesti zalistaka mogu biti kongenitalne ili razvijene nakon reumatizma u detinjstvu, ili kalcifikacije u poznijim godinama.

Subjektivne tegobe mogu varirati u zavisnosti od toga koji zalistak je oboleo. Sa povećanjem subjektivnih tegoba, i simptomi se pojavljuju. Ti simptomi su opšti zamor, brzo umaranje, palpitacije, osećaj blokiranosti, ostajanje bez vazduha, i otečena stopala koja signaliziraju edem u telu.

Pre bilo kakvih tegoba, bolesti zalistaka mogu slučajno biti dijagnostikovane ako doktor čuje šum na srcu. Kako se tegobe pojačavaju, može se postaviti dijagnoza upotrebom specijalnih dijagnostičkih tehnika: elektrokardiografija, rendgenski snimak grudi, ehokardiografija i kateterizacija srca.

Aritmije

Kod aritmije problemi nastaju kao rezultat promene pulsa. Iako se aritmije uglavnom viđaju kod pacijenata koji već imaju postojeći srčani poremećaj, mogu se razviti i kod ljudi koji nemaju zdravstvenih problema.

Neki oboleli nisu ni svesni ovih problema, i dobiće dijagnozu samo kad obave rutinsku kontrolu ili nakon elektrokardiograma (EKG) urađenog iz nekog drugog razloga. Međutim, značajan broj pacijenata se konsultuje sa svojom doktorom povodom tegoba u vidu palpitacija, nepravilnih otkucaja srca, neprirodnog osećaja u grudima, osećaja praznine, vrtoglavice, nesvestice, manjeg kapaciteta za napor i nedostatak daha.

Endokarditis

Endokarditis je mikrobna inflamacija unutrašnjeg sloja srca, koji se naziva endokard, a koji takođe uključuje i srčane zaliske. Simptomi variraju u zavisnosti od dela srca koji je inficiran i od tipa bakterije koja uzrokuje infekciju.

Pacijentima se intravenozno daju antibiotici najmanje 4-6 nedelja. Operacija je opcija kod otkazivanja rada srca izazvanog endokarditisom ili usled ekspulzije krvnog ugruška.

Neophodno je primeniti terapiju za endokarditis. Srčani bolesnici naročito treba da se paze.

Kardiomiopatije (Bolesti srčanog mišića)

Po definiciji Svetske zdravstvene organizacije (WHO) iz 1995, kardiomiopatije su bolesti srčanog mišića koje rezultuju srčanom disfunkcijom. Postoje 4 grupe kardiomiopatija:

  • Dilatacione kardiomiopatije
  • Hipertrofične kardiomiopatije
  • Restriktivne kardiomiopatije
  • Aritmogene kardiomiopatije desne komore

Postoji mnogo faktora koji uzrokuju kardiomiopatije, uključujući bolest koronarne arterije, bolest srčanog zaliska, hipertenzija, sistemske infekcije, metaboličke bolesti, genetički razlozi i različite vrste trovanja.

Operacija može biti izvršena u slučajevima kada lekovi ili intervencije ne mogu biti primenjeni.

Bolesti velikih krvnih sudova

Aneurizma abdominalne aorte: Oštećenje zida aorte izaziva širenje najveće arterije koja izlazi iz srca i do 1.5 puta u odnosu na uobičajenu veličinu u abdominalnoj regiji. Češće se primećuje kod starijih muškaraca. Pojavljuje se u odnosu 2-3 slučaja na 10 hiljada.

Ljudi koji puše, imaju aneurizmu u porodičnoj anamnezi, stariji su ili visoki, imaju blokirane arterije, visok nivo holesterola, hroničnu bolest pluća i hipertenziju, pod rizikom su za razvijanje aneurizme abdominalne aorte.

Najčešće, aneurizme abdominalne aorte ne daju nikakve simptome. Bolest se obično dijagnostikuje kada pacijent dođe na kontrolni pregled zbog neke druge medicinske smetnje. Približno 25% pacijenata može imati kontinuirane ili povremene bolove u stomaku.

Aneurizma torakalne aorte: Ovo su aneurizme koje se formiraju u aorti, u području grudi. Lokalizovano proširenje od otprilike 4 cm naziva se aneurizma. 1-1.5% pacijenata sa torakalnom aneurizmom ima 65 ili više godina.

Pacijenti sa 65 godina ili više su skloni ovoj bolesti u kasnijim godinama. Torakalna aneurizma može biti pokrenuta disekcijom aorte, aneurizmom u porodici, bolešću vezivnog tkiva (Marfan sindromom), traumom i infektivnim bolestima.

Aneurizme torakalne aorte obično ne daju nikakve simptome. Široke aneurizme mogu izazvati bol u grudima, leđima i abdomenu. Subjektivne tegobe su slične kao kod srčanog udara. Međutim, drugi simptomi mogu uključiti i disfoniju, otežano gutanje, kašljanje, povraćanje i krvarenje. Iznenadna pojava ovih simptoma može ukazivati na urgentnu situaciju kao što je pucanje aorte.

Disekcija: Aortna disekcija je pukotina u zidu aorte. Kliničke manifestacije mogu varirati u zavisnosti od lokacije aortne pukotine.

Kod većine pacijenata, stanje je uzrokovano hipertenzijom. Može se razviti i kao rezultat različitih bolesti kao što su aortna aneurizma, bolesti kolagenog tkiva, aortna stenoza, aortna koarktacija i druge medicinske procedure koje se odnose na aortu. Simptomi često počinju naglim, jakim bolom u grudima i bolom u leđima koji je opisan kao sličan ubadanju. Kao propratne tegobe mogu se javiti i perspiracija, osećaj hladnoće, mučnina i povraćanje.

Periferne embolije: periferna vaskularna bolest (PVD) je uskost ili suženje vena koje nisu koronarne a koje snabdevaju srce kiseonikom. Suženje je toliko uznapredovalo da organi ne primaju dovoljno krvi.

Dijabetes, dugoročna hipertenzija, dugoročni poremećaj metabolizma lipida, istorija asteroskleroze (krutost krvnih sudova) u porodici, giht, nedovoljno vežbe i zavisnost od nikotina neki su od rizičnih faktora.

Najčešća tegoba je bol. Međutim, karakteristike bola se razlikuju: Ljudi sa suženjem osećaju bol nakon što prepešače određenu udaljenost. Kako se suženje pojačava, udaljenost koju mogu da prepešače se smanjuje. Obično je bol nalik grčevima. Međutim, nestaje nakon odora od 2-5 minuta.

Suženje vena (venska tromboza): Suženje vena uzrokovano malim ugruškom u veni ponekad ne daje nikakve simptome. Međutim, i najmanji ugrušak može biti opasan po život u zavisnosti od lokacije. Hirurške metode se primjenjuju na pacijentima koji ne reaguju na medicinski tretman, koji su pod rizikom od gangrene, i koji imaju intenzivne plućne embolije.

Proširene vene

Proširene vene se definišu kao proširenje, izduženje i uvijanje vene u nozi. Primećene su kod 10-20% populacije. Verovatnoća pojavljivanja proširenih vena je proporcionalna godinama. Svaka druga osoba starija od 50 godina pati od proširenih vena.

Postoje 4 tipa proširenih vena:

Paukova mreža: Ove vene se pojavljuju na površinskom nivou kože. Prečnika su 1 mm ili manje, ne mogu se osetiti na dodir, obično su crvene boje. To su rasprostranjene linearne forme u obliku zvezde ili paukove mreže i mogu se proširiti na celu nogu.

Retikularno proširenje: Teško je osetiti ovaj tip proširenih vena koje su blago otečene na koži, prečnika su manjeg od 4 mm i plave boje.

Proširene velike vene (proširena vena Saphena): Ovo su proširene vene koje se lako osete i vide, i koje formiraju velike uvoje uz veliku i malu saphenu. Prečnici su im manji od 3 mm. Kako prolaze ispod kože, obično ne menjaju boju kože. Vidljiv je samo zelenkast odraz. Otoci se istaknu kod stajanja i nestanu kada se podignu noge, u ležećem položaju.

Proširena duboka velika vena: Ove vene se nalaze u dubljim slojevima noge. Proširene vene se ne mogu uočiti na koži, ali ipak uzrokuju edem i remete cirkulaciju u nozi.

Češće se javljaju kod žena nego kod muškaraca i kod ljudi sa istorijom proširenih vena u porodici. Proširene vene se takođe mogu pojaviti i kao rezultat gojaznosti, starenja, trudnoće, menopauze, preteranog stajanja, suženja i poremećaja zaliska u dubokoj veni.

Tačan uzrok proširenih vena je nepoznat. Primaran uzrok je povećanje vene zbog strukturne deformacije venskog zida. Ovo vodi ka obrnutom protoku krvi zbog nepravilnog rada zaliska vene. Ovaj obrnuti protok krvi otežava vraćanje krvi do srca, postepeno povećavajući pritisak u veni. Povećanje pritiska zatim povećava venu, stvarajući začarani ciklus.

Proširene vene takođe imaju i retke uzroke. Kod pojedinaca koji imaju suženu duboku venu, površinska vena koja prenosi 10% krvi u nogu preuzima čitav proces povratka venske krvi u nogu. Stoga se prečnik menja i formira proširene vene.

 

Kongenitalne bolesti srca najčešće su anomalije koje se razvijaju u materici. Pripisuje im se 15% smrti u periodu novorođenčeta (u prvih 30 dana po rođenju).

Od 1000 rođenih beba, osam se rađa s kongenitalnom srčanom bolešću, što je ekvivalentno 1% ukupnog broja živorođene dece.

Postoji širok spektar pedijatrijskih bolesti srca. Specijalisti kategorišu pre-natalne srčane bolesti u tri kategorije:

Kongenitalne srčane bolesti
Reumatske srčane bolesti
Poremećaji srčanog ritma

Kongenitalne bolesti srca

Kongenitalne bolesti srca su među najčešće primećenim srčanim bolestima kod novorođenčadi. Poremećaji u ovoj kategoriji uključuju anomalije koje se razvijaju tokom razvoja fetusa. Postoje stotine varijacija,  od kojih su neke blaže, dok druge uzrokuju teške i komplikovane probleme.

Poremećaji srčanog ritma

Ovo su nepravilnosti u električnom sistemu srca koje se manifestuju kao neuobičajeno spori, pauzirani ili ubrzani ritmovi. Iako se većina primećuje kod odraslih osoba, mogu se pojaviti i kod dece s kongenitalnim srčanim bolestima, nakon operacije srca ili bez očiglednog razloga. Iako se pojavljuju ređe od nekih uobičajenih bolesti srca, srčanog mišića ili bolesti srčane membrane, kao što su kardiomiopatija, miokarditis i perikarditis, ipak se javljaju.

Reumatske srčane bolesti

Reumatizam je bolest koja izaziva probleme pri formiranju organa. Infekcije grla su među najčešćim uzročnicima. “Hemolitičke streptokoke” naseljavaju grlo i kontaminiraju regiju. Takođe se mogu nastaniti u srcu i izazvati deformacije, suženja i nepravilnosti u srčanim zaliscima.

Dijagnoza i lečenje najčešćih kongenitalnih srčanih bolesti

Anomalije u srcu novorođenčeta rođenog s kongenitalnom bolešću srca ponekad mogu biti dovoljno blage tako da je lečenje nepotrebno, dok u nekim slučajevima mogu uznapredovati toliko da životno ugroze. Teške kongenitalne srčane bolesti se obično dijagnostikuju još u periodu novorođenčeta. Međutim, hiruška intervencija ima visoku stopu uspešnosti korekcije čak i u teškim slučajevima anomalije.

Dijagnostičke metode

Teške kongenitalne srčane bolesti se obično dijagnostikuju još u periodu novorođenčeta, s obzirom da deca sa takvim anomalijama pokazuju teške simptome od rođenja. Međutim, ponekad se dijagnoza ne postavi do detinjstva, ili čak u odraslom dobu. Ovo se dešava kada je urođena anomalija baš mala. U nekim slučajevima, osoba može čitav život da proživi bez ikakvih simptoma i problema.

Pedijatrijski kardiolog obavlja fizički pregled i radi različite analize kako bi mogao da postavi dijagnozu.

Elektrokardiografija (EKG) je uređaj koji registruje slabe električne struje u srcu dete i beleži otkucaje srca na papir za EKG. S obzirom da se ne primenjuje električna struja, dete ne oseća nikakav bol.

Kardiolog prikuplja informacije o veličini i obliku srca deteta i pluća koristeći rendgensko snimanje grudi. Nivo radijacije koji se koristi za rendgensko snimanje je vrlo nizak i ne izaziva nikakva neželjena dejstva.

Ehokardiografsko ispitivanje omogućava monitoring živih snimaka preko zvučnih talasa van grudi. Strujanje krvi u srce i vene se meri upotrebom zvučnih talasa sa Dopler tehnikom. Ove dve tehnike pružaju kardiologu informacije o strukturi i funkcionisanju srca. Većina srčanih anomalija dijagnostikuje se ovom metodom ispitivanja.

Fetalna ehokardiografija je metoda slična ultrasonografiji (ultrazvuku) koja se može koristiti nakon 16. nedelje trudnoće. Ne škodi ni majci ni detetu. Omogućava da se ispita stanje i funkcionisanje srca i srčanih vena fetusa, i da se identifikuje bilo kakva srčana anomalija pre rođenja.

Srčana kateterizacija – angiografija je napredna metoda ispitivanja koja se koristi uz pomoć visoko sofisticiranog rendgen uređaja. Obično se izvodi pomoću tanke tube (katetera) koja se umeće u aortu ili venu kroz ingvinalnu regiju i usmerava do srca.

Test opterećanja se izvodi tako što se kontinuirano radi elektrokardiografija srca dok dete hoda na pokretnoj traci u brzom programu.

Srčana elektrofiziologija: Kongenitalni poremećaji ili kardiohirurgija mogu nekad uzrokovati poremećaje srčanog ritma. Uzrok i tip poremećaja može biti utvrđen posebnim testom koji je sličan srčanoj kateterizaciji i naziva se srčana elektrofiziologija. Ovo omogućava da se uzrok aritmije i neuobičajeno suženje po potrebi tretiraju metodom nazvanom ablacija (kauterizacija sa radiofrekventnim talasima).

Srčani MRI: Kod neke novorođenčadi, može se desiti da je nemoguće potpuno dijagnostikovati srčanu bolest bez obzira na testove. U takvim slučajevima, mogu biti potrebne određene napredne tehnike kao što je MRI (magnetna rezonanca) ili MRI angiografija da bi se utvrdila tačna dijagnoza. Ovi testovi lekarima pružaju vredne informacije u vezi s velikim venama koje ulaze i izlaze i srca, kao i o pulmonarnim venama.

LEČENJE

Kako se leče kongenitalne srčane bolesti?

Medicinsko lečenje srčanih bolesti

Kongenitivno otkazivanje srca

ŠTA JE TO? Kada srčana pumpa ne radi efikasno, tečnost se nakuplja u plućima i drugim organima što uzrokuje edem (oticanje). Ovo stanje se često primećuje kod velikog broja srčanih anomalija.

LEČENJE: Srčani mišić se jača upotrebom lekova, uključujući digoksin. Diuretici takođe mogu biti propisani da pomognu otpuštanje viška tečnosti nakupljene u telu.

Poremećaji srčanog ritma

Postoje tri različita tipa poremećaja srčanog ritma:

Tahikardija: predstavlja ubrzane otkucaje srca deteta. Kod dece, normalan broj otkucaja je između 60 i 150 u minutu, zavisno od godina. Ubrzani otkucaji srca mogu uzrokovati zamor srca. Međutim, tahikardija nije uvek pokazatelj kongenitalne srčane bolesti. Terapija lekovima se može primeniti da se otkucaji srca uspore na normalan nivo.
Bradikardija: Ovo predstavlja usporene otkucaje detetovog srca. Ovo može pogoršati funkciju pumpanja krvi. Kod neke dece može biti potrebna ugradnja uređaja (pejsmejkera) koji omogućava normalne otkucaje srce.
Aritmija: predstavlja nepravilne otkucaje srca. Može biti kongenitalno, a može se i razviti nakon operacije, i trebalo bi da bude lečeno u skladu sa vrstom nepravilnosti srčanog ritma.

Srčane bolesti lečene kateterizacijom

Balon septostomija

Ovo je procedura koja se primenjuje za lečenje određenih srčanih anomalija kao što je transpozicija velikih arterija (TGA), da se produži život novorođenčeta do hirurške intervencije.

Valvotomija, balon angioplastika

Neki od uskih srčanih zalistaka i neke od uskih koronarnih vena se proširuju koristeći kateterizaciju. Iako može doći i do ponovnog sužavanja, ova procedura obezbeđuje detetu vreme da poraste.

Embolizacija zavojnice i kišobran uređaj

Određeni komorsko-pretkomorski defekti i patentni arterijski kanal mogu biti lečeni kateterizacijom. Međutim, primena ovih procedura zahteva usklađenost veličine pacijenta i lokacije i širine defekta.

Elektrofiziologija i ablacija

Kod određenih padijatrijskih pacijenata, problemi sa srčanim ritmom mogu biti lečeni kauterizacijom koristeći metodu zvanu “ablacija” (odvajanje). Kod takvih slučajeva, uzrok problema bi trebalo pronaći pomoću srčane kateterizacije (elektrofiziološka studija).

Hirurški lečene srčane bolesti

  • Srčane bolesti bez cijanoze
    Ovi pacijenti obično imaju septalni defekat, suženje, ili poremećaj vena ili zalistaka. Nema cijanoze jer venska krv ne cirkuliše telom. Obično su vidljivi simptomi otkazivanja srca. Ti bolesnici obično imaju oštećenje septuma, suženje ili poremećaj u venama ili zaliscima.
    Perzistentni ductus arteriosus (PDA)
    Atrijski septalni defekt (ASD)
    Ventrikularni septalni defekt (VSD)
    Atrioventrikularni septalni defekt (AVSD)
    Aortna stenoza (AS)
    Aortna koarktacija (AoCoA)
  • Srčane bolesti koje se razvijaju sa cijanozom
    Pod normalnim uslovima,krv koja se ispumpava iz srca u telo je bogata kiseonikom i svetlo crvene boje. Međutim, kod srčanih bolesti sa cijanozom, krv koja se pumpa u telo je siromašna kiseonikom i tamnija. U takvim slučajevima, boja novorođenčeta je blago ljubičasta. Stepen ovog stanja, takođe poznatog kao cijanoza, može varirati u zavisnosti od pacijentove patologije, godina i aktivnosti.
    Tetralogija Falot (TOF)
    Pulmonarna stenoza (PS)
    Transpozicija velikih arterija (TGA)
    Trikuspidna atrezija (TA)
    Pulmonarna atrezija (PA)
    Truncus arteriosus
    Totalno poremećena pulmonarna venska isušenost(TAPVD)
    Hipoplastični sindrom levog srca (HLHS)

×
Search